سال ۸۴ گفت :من دارم امشب ميرم فكرنكنم ديگه همديگر را ببينيم.منو فراموش كن و به خاطر تمام بديهام منو ببخش
و
۸۴ رفت.....
من این سال را با تمام بدی ها و خوبی هاش دوست دارم .......
ری را
+
نوشتم دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 9:20 بعد از ظهر به نام ری را
چقدر لی لی بازی کردم ...............یواشکی تو حیاط خانه ....جای تمام همبازی هایی که نداشتم سنگ انداختم .......... و بازی کردم .............
+
نوشتم دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 0:46 قبل از ظهر به نام ری را
|
خانه که خراب میشود باید به خانه نو اندیشید.............
چند بار خانه ات ویران شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
+
نوشتم یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384ساعت 11:41 قبل از ظهر به نام ری را
|
یه روزایی باید خانه دل را تکاند ......................................
.............
خانه دلت را از انسان ها بتکان همین الان .........
+
نوشتم جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 9:58 بعد از ظهر به نام ری را
|
ماهمه یک عالمه آدم خالی در زندگیمان داریم ............................
+
نوشتم جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 11:50 قبل از ظهر به نام ری را
|
بیاموز عروس باش نه عروسک
و من دیر آموختم ......خیلی دیر.....
+
نوشتم چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384ساعت 7:44 بعد از ظهر به نام ری را
|
کاش این همه پله را که براختی در روز طی میکنیم ..........برای
شناخت بیشتر هم طی می کردیم....
چه بی شناخت محکوم میکنیم و میشویم ......
+
نوشتم سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 2:59 بعد از ظهر به نام ری را
|
چه ساده بودم و بودی.............................
همه دنیایم یه خورشید بود و یه مامان و یه گل و یه بابا و به ابر و یه باران ..............
و حالا ........................آیا دوباره به آن قانع گی کودکانه باز میگردم؟باز میگردیم؟
.............................................
+
نوشتم یکشنبه بیست و یکم اسفند 1384ساعت 9:59 بعد از ظهر به نام ری را
|
همه ما از یک بیماری رنج میریم.....
بیماری .....من.......
من کاملم .......من خوبم .......من حساسترم....من خسته ترم...من مریض ترم ....من غمگینترم...من تنها ترم....نوبت من ....توجه به من......وسایل من .....زتدگی من ....آینده من ....کار من....خانواده من .....و خلاصه...
باید یه جا دیگه تمامش کرد.........نه؟
+
نوشتم جمعه نوزدهم اسفند 1384ساعت 8:51 بعد از ظهر به نام ری را
|
چقدر بغض به گلوت میریزه وقتی پاست را در جا پای حامی زندگیت می گذاری و ........
میبینی جای پایت بزرگتر از حامیت شده .........
+
نوشتم سه شنبه شانزدهم اسفند 1384ساعت 9:17 بعد از ظهر به نام ری را
|
آفتاب غروب کرد......... ستاره ها بدو بدو تو دل سیاه شب ریختند.........
یکیشان آفتاب گردان را دید و چشمکی زد......
و.......
گل آفتاب گردان سرش را به زیر انداخت .............
آخه گل ها خیانت نمی کنند .....
+
نوشتم یکشنبه چهاردهم اسفند 1384ساعت 6:15 بعد از ظهر به نام ری را
|
دستانم بوی گل می داد به جرم گل چیدن گرفتنم.....
اما هیچ کس فکر نکرد شاید گلی کاشته باشم
+
نوشتم جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 9:35 بعد از ظهر به نام ری را
|
مسیرمان یکی ..........
ولی آیا هر دو به یک مقصد می اندیشیم؟....یا برای طی نکردن تنهایی مسیر هم مسیر شدیم؟
+
نوشتم پنجشنبه یازدهم اسفند 1384ساعت 5:21 بعد از ظهر به نام ری را
|
آغوش بی ریا و وفادار تخت کودکیم حامی شب ها...........
+
نوشتم چهارشنبه دهم اسفند 1384ساعت 10:55 قبل از ظهر به نام ری را
|
می خواهم چون کاکتوس تنها برویم ....اسیر خود بودن به از گمشده دیگران بودن است
یاد گرفته ایم همیشه کسی را در کسی دیگر بیابیم و بارها همدیگر را آزرده ایم به جرم خود بودن........
آری ساده آزرده شدیم .........
..
.
+
نوشتم دوشنبه هشتم اسفند 1384ساعت 5:40 بعد از ظهر به نام ری را
|
چه لذتی دارد بتوانی در خانه ات را ببندی و آرام باشی از بسته بودنش ......
آری در بستن به روی آدم ها تنها رها کردنشان در خیابان است ....اما همه را هم راه دادن ویران کردن خانه است....
من از در بسته خانه دلم راضیم ....همین خوب است ....همین ...
+
نوشتم یکشنبه هفتم اسفند 1384ساعت 9:25 قبل از ظهر به نام ری را
|
در زمانه ای هستیم که آنقدر حرف زده و یا شنیده ایم که اگر سالها سکوت کنیم باز کریم ..
آخه جایی برا شنیدن نزاشتیم
+
نوشتم جمعه پنجم اسفند 1384ساعت 4:6 بعد از ظهر به نام ری را
|
بعضی اوقات به جا ایستادن باید نشست........................................
+
نوشتم پنجشنبه چهارم اسفند 1384ساعت 11:17 بعد از ظهر به نام ری را
|
غروب خوبیهایم را در دریاچه زندگی دیدم
وای بر من .......
+
نوشتم چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 6:52 بعد از ظهر به نام ری را
|
در جنگل زندگی تنه ام شکست
دل به ریشه خوش است و بس
+
نوشتم سه شنبه دوم اسفند 1384ساعت 11:7 بعد از ظهر به نام ری را
|
چقدر وحشیانه انسان نیست .......................................
+
نوشتم دوشنبه یکم اسفند 1384ساعت 10:1 قبل از ظهر به نام ری را
|
چه لذتی دارد رها شدن و با روی باز پذيرفته شدن و تو به دانی اين دست قدرت وزن تو را دارد
وزن غم ات.. وزن شادی ات.... وزن آزادی ات... وزن زنده بودنت ....وزن سادگيت ...وزن ترس ات...وزن اشتباهاتت
+
نوشتم دوشنبه یکم اسفند 1384ساعت 9:51 قبل از ظهر به نام ری را
|
سلام وبلاگم به علت مشکلاتی که پیدا کرد به این آدرس آمد
www.hanrira.blogspot.com
+
نوشتم دوشنبه یکم اسفند 1384ساعت 9:44 قبل از ظهر به نام ری را
